Zmiany kolorów w barwnych okularach

Jeżeli będziemy patrzyli przez czerwone szkło na napis namalowany czerwoną farbą na białym tle, zobaczymy równe czerwone tło — nic więcej. Żadnych śladów napisu nie zauważymy, ponieważ czerwone litery zlewają się czerwonym tłem. Patrząc przez to samo szkło na napis błękitny na tle białym, zobaczymy wyraźnie czarne litery na czerwonym tle. Łatwo pojąć, dlaczego czarne: czerwone szkło nie przepuszcza błękitnych promieni (dlatego właśnie jest czerwone, że przepuszcza tylko promienie czerwone), wskutek tego zamiast liter błękitnych musimy zobaczyć nie oświetlone, tj. czarne litery.

Na tej właściwości barwnych szkieł oparte jest działanie tak zwanych anaglifów — obrazów w specjalny sposób drukowanych i dających to samo wrażenie, co zdjęcia stereoskopowe. W anaglifach oba obrazki, odpowiadające prawemu i lewemu oku, drukuje się jeden na drugim, ale różnymi barwami: błę kitną i czerwoną.

Żeby zobaczyć zamiast dwóch kolorowych jeden czarny, lecz plastyczny obraz, należy na niego patrzeć przez barwne okulary. Prawe oko przez czerwone szkło widzi tylko błękitny druk, tj. ten właśnie obraz, który odpowiada prawemu oku (przy czym oko widzi go jako czarny, a nie błękitny). Lewe oko przez błękitne szkło widzi tylko odpowiadający mu czerwony obrazek. Każde oko widzi tylko jeden obrazek — mianowicie ten, który mu odpowiada. Mamy tutaj te same warunki, co w stereoskopie, więc wynik ten sam: wrażenie plastyczności.